De door de Koninklijke Marine ‘vergeten’ Nederlandse militaire begraafplaats op Curaçao is deze week grondig opgeknapt door particulieren en individuele strijdkrachten op het eiland.

De begraafplaats Otrabanda bij Willemstad, waar onze marine tot 1964 overleden manschappen ter aarde bestelde, verkeerde jarenlang in kommervolle staat. De graven van vijftig Nederlandse oud-militairen waren overwoekerd door onkruid en veel witte kruizen omgevallen. Van de omheining stond amper nog een steen overeind en de lokale bevolking gebruikte het ereveld als vuilnisbelt.

Gepensioneerde en actief dienende Nederlandse militairen besloten onlangs tot een grootscheepse renovatie, ook al omdat de ontluisterende staat van de graven geregeld tot grote teleurstellingen en schrik leidde bij nabestaanden van de op Otrabanda begraven landgenoten. Op hun zoektocht naar hulp voor de wederopbouw van het kerkhof vingen ze bot bij de vaderlandse zeestrijdkrachten op de Antillen: “De marinetop wilde er helemaal niets mee te maken hebben. Heel grof, ook vanwege het gebrek aan piëteit tegenover de nabestaanden”, aldus initiatiefnemer adjudant b.d. Frans van Es, voormalig duikmeester van de marine.

Particuliere bedrijven op de Antillen bleken wel bereid belangeloos verf te leveren, muren op te metselen en een omheining te plaatsten. Twintig vrijwilligers, onder wie de oud-commandant M. Sayers van de Antilliaanse marinebasis en verscheidene actief dienende militairen, deden de rest. Na de afvoer van containers vol puin, vuil en onkruid oogt de begraafplaats sinds enkele dagen weer ordelijk. Een door de humanistisch raadsman van de marinebasis beheerde nieuwe stichting moet voortaan borg staan voor structureel onderhoud.