Bornem de Dodentocht, het zou mijn derde worden, ook van mijn wandelmaatje Nollie werd dit haar derde maal.

Ik ging op tijd op pad, om eerst in Alkmaar Maaike (die aan haar eerste DOTO begon)op te pikken, ik luisterde niet naar mijn Truus die me over Schagen wilde sturen, had ik het maar wel gedaan, want bij Schoorldam stond het goed vast, ik hartstikke slim over de parallelweg, maar ik was niet de enige, het ging wel iets rapper, maar het koste me toch ruim een half uur extra. Bij Maaike aangekomen ( die zat rustig in haar nieuwe tuintje met een berg spullen, voor ongeveer een jaar) de spullen ingeladen en op weg naar Den Haag om Nollie op te pikken, die had niet zo veel mee, maar toch genoeg om een weeshuis mee te vullen (aan spullen dan).

Op ons gemakkie togen we op naar Belgenland, naar de ezelfarm waar Maaike een onderkomen had geregeld.

Het zag er keurig verzorgd uit wel een bietje veul kerkinslag maar het onderkomen was prima. de anderen Sunny, Bart, Marc, Carola en Dagmar waren al aanwezig en we konden dan ook gelijk onze spullen uit de bus halen, om die van Sunny en Bart (ons vertroetelteam er in te mikken, Tante Wilma had nog voor een verrassingpakket gezorgd en er een leuke kaart bij gedaan (klik op de eerste foto). Bart en Sunny kregen hun verpleegsters outfit en Sun showde dit vol trots aan de Tuintrappers. De dames waren wel toe aan een bietje vette hap dus er werd een klein zakske friet gehaald.

Gezellig met se alle een beetje bier drinken voor de start En Voy showde haar DOTO shirt , waar ook onze eigen Belg Bernard met zijn zus aan kwam schuiven  Het Genneps Geel en Danyell met haar broertje de Mafioso waren er ook al ffies en volgens mij vergeet ik er best nog wel een paar. Tegen starttijd toch maar die kant op om te beginnen aan onze DOTO, het was lekker weer en de verwachtingen waren heftig v.w.b de temperatuur, het starten duurde zoals gewoonlijk weer veels te lang, maar rond 21.30 uur liepen we dan eindelijk, Dagmar ging er van tussen die wild om 17.00 uur binnen zijn om nog van het ov gebruik te kunnen maken. Het rondje ging door Bornem en er waren er ook een paar met de roeiboot, of hun de tocht hebben uitgelopen weet ik niet.

Na zo'n 15 km waren we weer terug in Bornem waar Sunny, Ilona (van de tuintrappers) en Bart zich goed kweten van hun vertroeteltaak, maar er moest natuurlijk ook gewandeld worden, weer op pad naar Friesland Foods waar een klein rijstevlaatje werd uit gedeeld. Het werd donker en de gesprekken werden wat spaarzamer. De verzorging was prima, maar onze eigen vertroetelaars trokken alles uit de kast er waren twee teams , team 1 Sunny, Ilona en Bart het tweede was AGS.

Vlak voor de Duvel werden we door team 1 onthaald op heul veul lekkers, je kon niet opnoemen of het was er. nu weten hullie natuurlijk ook wel wat er lekker is onderweg. Bij de Duvel toch nog even gestopt om twee duveltjes te scoren, het was alleen jammer dat er niets anders was, Nollie had best wel een colaatje gewild.

Ik moest van Nollie ook een foto van de lichtreclame maken en na dat gedaan te hebben gingen we verder, voor een stuk van 10 km, waar we voordat we bij de Palm aankwamen eerst weer in de watten gelegd werden op het 50 km punt, Marc en Maup deden hier een tukkie op de stretchers die Bart had meegenomen en hier kwamen de dekbedden van Maaike ook goed van pas. Enige onverlaten hadden het 50 km bord omgekeerd (zullen wel walkers geweest zijn) De twee vertroetelteams zaten bijna naast elkaar zodat er ook enkelen van twee walletjes snoepten. Nollie vond het maar niks, dat bord op se kop. Daarna nog even de Palm aangedaan, ja je bent er en dan moet je toch even een Palmpie nuttigen. Op naar de 75 km met daarvoor nog een vertroetelstop en eindeloze zandgrindpaden en heel erg warm. Op 90 km heb ik mijn schoenen ingewisseld voor de Teva slippers, wat de mensen van de bezemwagen en Nollie nog al lang vonden duren, maar toen wij weer op pad waren ging alles weer goed en Nollie en ik besloten bij de laatste stop door te gaan Carola en Bosso, bleven daar nog even zitten, want Bosso wilde als laatste binnen komen en dat is hem gelukt, al moest hij daarvoor wel twee dames voor zich uit duwen.

De foto's bij de laatste 5 km borden en zo naar het afbieren, Maaike weet overal wel een slaapplaats van te maken, maar dat mag ook wel na zo'n tocht.

Bernard bracht Bart en mijn bus naar het logeeradres, zodat Bart ook een biertje kon doen, wij zouden met een taxie terug gaan, alleen die hadden ze daar niet, die moest uit Antwerpen komen, maar onze eigen Belg bracht ons keurig naar de Ezelfarm waar we nog ff nazaten en waar ik met Marc nog een paar dropschotjes nuttigde, maar om een uur of een werd het toch tijd voor het mandje. De volgende ochtend de voorraadkast van Bart geplunderd en een boel eieren gebakken, om daarna alles af te rekenen en weer huiswaarts te keren.

De tocht was zwaar vanwege de temperatuur en de grind/zandpaden, maar hij is goed te doen.

Walkers, vertroetelteams en vooral jij Nol, bedankt voor jullie aanwezigheid, ik heb een prima DOTO gehad dankzij jullie.