Nieuwe pagina 5

Door vele wandelvriend(in)en is mij steeds verteld dat de Kennedymars van Someren de gezelligste is, ok dacht ik vorig jaar na Waalwijk, ik denk dat ik dat wel eens mee wil maken, want daar was het bere gezellig.

Ik heb er het hele jaar aan gedacht om daar hen te gaan en toch maar de stoute schoenen aan gedaan en me ingeschreven, mijn wandelkanjer wilde niet mee, maar na enig heen en weer gebabbel en omdat ze die zaterdag vrij was besloot ze toch maar mee te gaan (anders zou ik het niet redden natuurlijk). Na een kleine omweg werd Someren aangedaan, heerlijk weer ideaal om te wandelen, de start is dan ook om 22.00 uur, aangekomen de bus geparkeerd en 20 minuten lopen naar de start, om daar ff een biertje te doen en Kennedy op de kiek te zetten.


Nollie is er klaar voor	Beagle alarm	Kenutnie	weer zo'n ding	En ja Henk hé

er waren genoeg mensen aanwezig ook wat forummers en brommers.

We moesten natuurlijk eerst op de kiek met elkaar, o nee iedereen met Nollie alleen zoef sloef (Angelique) moest natuurlijk weer allenig dat heb je met die Limbabwenezen.


Zoef alleen	Nollie met Syl	Nollie met Marc	Nollie toc met Zoef	Nollie met Bill	Nolliemet Dagmar	En Nollie met die lange

Er waren ook wat meiden uit Nijmegen, die uitbundig in de 4-daagse kleuren stonden te "zingen"

Eindelijk konden we van start om 22.00 uur precies en de meiden maakte van vreugde een rondedans klik

Uitgezwaaid door de burgervader en het publiek gingen we op pad,het was gezellig een boel volk op de been, allemaal aan de tetter natuurlijk maar daar is het feest voor een heuse rode loper en een boel lange wegen, op een rustpost dan eindelijk een lekker biertje gescoord, want op water, ijsthee, wortels en tomaatjes is het geen leven, de nacht was saai, gelukkig verkeerde we in een goed gezelschap en kwamen we de nacht wel door. Mooie landschappen en op de rustposten water, ijsthee, tomaatjes en worteltjes. Dit vond en vind ik een groot minpunt van deze KM je loopt 80 km en er is niet eens een broodje of krentenbol, niets hartigs, ondanks dat de rustposten goed bemand waren met heel enthousiaste vrijwilligers moet hier toch wat aan gedaan worden, ik denk dat na Nijmegen de organisaties een beetje doorgeslagen zijn en de mensen vooral maar vol willen pompen met water, maar als je 80 km loopt wil je ook wel eens wat anders als water of ijsthee.

Maar de route ging verder en we liepen door het mooi Brabantse land met hier en daar nog wat leuke dingen. alleen wilde de deur niet open dus ze moest te voet verder

Nollie kreeg de deur niet open,

Dus moest toch verder lopen

Deze aardige Mevr. kwam ons tegemoet fietsen

om een snoepje aan te bieden

We deden een rustplaats aan waar ik van mijn geloof afstapte en zowaar iemand van het mannelijke geslacht , van de gruune toei

liet genieten.

Toen we bij de hei aankwamen werd ons verteld dat we niet verder mochten want het was veels te warm op de hei, maar op eigen verantwoording mochten we wel verder, dit vind ik een lulverhaal, de organisatie is ten alle tijden verantwoordelijk, je neemt een beslissing wel of niet over de hei maar dan voor iedereen, wij liepen gewoon door en het was goed te doen ja het was heet, maar daar is het zomer voor, het ergste waren die idioten op die fietsen die denken dat ze het alleenrecht hebben en daar bedoel ik niet de dagjesmensen mee, maar die lui in die mooie wielrenpakkies die te beroerd zijn om even in te houden als er nog meer mensen op een smal paadje aanwezig zijn.

Annika was wel en beetje in paniek af en toe, ze zat maar op de tijden te letten die op de route beschrijving stond, dus besloot Nollie deze maar te verscheuren haha.

Maar we hadden het best naar onze zin de meiden waren net Hepie en Hepie dat ging dus wel goed.

Na de hei volde weer wat lange wegen waar een lichtpuntje was ingelast wij besloten iets eerder een stop te doen om ff lekker te zitten, Annika heeft deze tocht geleerd om te rusten en niet iedere keer op de tijd te letten en ze heeft ook nog wat anders geleerd, maar daar heb ik het hier niet over haha.

Syl en Nollie wilde

ook nog wel brommerskieke

en daar werd gezellig bij getoeterd

Deze brommerfoto's zijn natuurlijk

voor Voy en Ed.

Mijn Gruune toei vloeide rijkelijk bij menig wandelaar, ook bij deze jonge dame die als laatste binnen kwam ze had een rug operatie gehad en haar vader heeft haar verzorgd vanaf half zes, ze heeft het gehaald maar met veel pijn en doorzettingsvermogen,

ook deze kanjer

ik weet niet hoe oud ze is , maar ze begon in haar uppie aan deze tocht en onderweg maakte ze contact met een ander meisje

en samen hebben ze het met huilen en verder gaan volbracht.

Nollie maakte Syl attent op een ijswinkel waar ik me dan toch maar voor een ijsje liet verleiden

Het publiek aan het eind was weer erg gezellig en door dat Nollie even een sanitaire stop nodig had lasten we onze laatste rustplaats in even een paar minuten een biertje en gaan naar de finish.

Wij, Nollie, Syl, Carola, Trudy, Annika en ik hebben toch wel genoten, maar ik vind Waalwijk de mooiste die ik tot nu toe gelopen heb.

Ik weet echt wel wat er komt kijken om een tocht te organiseren en ik hoop dat er aan die paar kleine minpuntjes wat gedaan wordt. Geef b.v. voor het brood een bonnetje zodat alle deelnemers wat te eten krijgen onderweg.